Een nieuwe lente…

14 maart, het voorjaar is dan vast in volle gang. Wil je leren om het op jouw manier vast te leggen met de camera?

Zin om te ontdekken waarom je sowieso fotografeert, wat natuur met je gevoel doet en hoe het ook alweer zit met bijv. sluitertijd, diafragma en ISO-waarde als ‘versnellingsbak’? En natuurlijk stoeien we met gevoel en compositie.

We beloven dat we jouw beleving en ervaring centraal stellen. En dat jij meer de baas wordt over je camera, in plaats van andersom…

Daarbij bieden we meer dan alleen technische ondersteuning bij de juiste instellingen van je camera. We vertellen heel veel over wat we zien en tegenkomen, waarom duinen zo’n uniek landschap vormen en waar jij je onderwerpen kunt vinden. Onze missie is dat jij een fijne workshop beleeft!

We geven workshops voor jong en oud. Ook de combi ouder – kind is een succes.

Schrijf je nu in voor de workshop van 14 maart, van 09:30 – 12:30 uur in Meijendel, via ons contactformulier.

Of kijk op de kalender van Dunea.

zandhagedis_awd

 

Zandhagedis, man. Neerlands draakje

Een aantal referenties van eerdere deelnemers vind je rechtsboven op Vandersluijs.net

Dat vind jíj belangrijk, pap, maar ik heb ‘m tenminste…

Je hebt van die ervaringen als vader, dat je denkt: “die had je voor kunnen wezen kerel”.

Maar ja… Terugkijkend had ik een fraai leermoment.

Ik was jaren geleden op natuurscharreltocht met m’n zoon Merlijn, op zoek naar ringslangen. Een thema is mooi, omdat je daarmee focus aanbrengt, het ‘jagen’ en verzamelen activeert.

Bij kinderen komt daar nog bij dat het niet echt belangrijk is om een foto scherp te hebben: de vangst is belangrijker. En de waardering daarvoor van ouders of begeleiders ook…

kleine_vos_merlijnVlinder!

Hij richtte zijn camera op de kleine vos (maakte hem wat uit) en drukte af. Ik keek langs zijn stralende gezicht op zijn cameraschermtje, zoomde in, en zag dat de scherpte niet op het oog van de vlinder zat, maar op de vleugelpunt.

Had ik het daar maar bij gelaten, want ik zéi het ook nog!

Z’n gezicht betrok en hij reageerde: “dat vind jíj belangrijk pap, maar ik heb ‘m tenminste!’.

Wat ik sindsdien zeg is iets als: WOW, dat heb je te gek gaaf gedaan, die kunnen we mooi aan mama laten zien!

Inmiddels is Merlijn 13 en vraagt hij zelf wat voor dier het is en hoe hij foto’s beter kan maken. Inmiddels weet ik van vele natuurfotoworkshops dat het ook voor oudere deelnemers- achteraf gezien- minstens zo belangrijk is om een fijne ochtend te hebben gehad. Want mooie foto’s, scherp of niet, ontstaan als je een wow-gevoel hebt!

En ringslangen? Nee, niet die dag. Maar dat kon ons nix schelen. Gaan we  binnenkort gewoon opnieuw speuren en ontdekken!